گفتگوی اختصاصی: نبض صنعت ساختمان در دستهای صنعت بستهبندی با مهندس ایرج خضریان مدیر عامل لینوس آذ
مصاحبهگر: زهرا امیرخانی | مهمان: مهندس ایرج خضریان (مدیر ارشد و استراتژیست صنعتی)
زهرا امیرخانی: جناب مهندس، ما در بخش قبل از پروژههای بزرگ زیرساختی و انرژی صحبت کردیم. اما در رزومه شما، تمرکز بر صنعت بستهبندی و تولید کیسههای سیمان به چشم میخورد. برای مخاطبان من شاید سوال باشد که چرا مدیرعاملی با تفکر راهبردی شما، به سراغ حوزهای به ظاهر ساده مثل «کیسه سیمان» رفته است؟
مهندس خضریان: (با لبخند) اتفاقاً این نگاهی است که بسیاری از مدیران را در رقابت عقب نگه میدارد. در دنیای صنعت، هیچ «محصول سادهای» وجود ندارد، بلکه فقط «زنجیرههای ارزش» وجود دارند. صنعت بستهبندی، شریان حیاتیِ تمامِ صنایع عمرانی است. وقتی از کیسه سیمان یا کیسههای صنعتی صحبت میکنیم، از یک کالای واسطهای حرف میزنیم که بدون آن، حتی بزرگترین کارخانههای سیمان هم نمیتوانند محصول خود را به دست مشتری برسانند. این یعنی تقاضایی پایدار و همیشگی. ما در LINUSAZ به این حوزه نه به عنوان تولید کیسه، بلکه به عنوان «تضمینِ توزیع و لجستیکِ صنعتِ ساختمان» نگاه میکنیم.
زهرا امیرخانی: شما در تحلیلهایتان اعداد قابلتوجهی را ذکر کردید؛ بازار ۱۵۰ تا ۲۰۰ میلیون دلاری داخلی در کنار بازار ۳۰۰ تا ۵۰۰ میلیون دلاری منطقهای. این اختلاف فاز و این حجم از بازار در منطقه، برای ایران چه فرصتی ایجاد کرده است؟
مهندس خضریان: ببینید، آمارها شفاف هستند. ایران با تولید سالانه دهها میلیون تن سیمان، یک غول در این حوزه است. اما فرصت واقعی در «بازارهای همسایه» است. عراق، قفقاز و آسیای مرکزی در حال توسعهاند و این یعنی عطش برای سیمان و مصالح ساختمانی. وقتی میگویم بازار ۳۰۰ تا ۵۰۰ میلیون دلاری در منطقه داریم، یعنی یک سفرهی بزرگ که الان میان ایران، ترکیه و چین تقسیم شده است. مزیت جغرافیایی ما در کنار دسترسی به مواد اولیه، کارتهای برندهی ما هستند. اگر بتوانیم سهممان را به ۲۰ تا ۳۰ درصد برسانیم، سالانه ۱۵۰ میلیون دلار ارزآوری خالص فقط از همین «کیسهها» خواهیم داشت. این یعنی «صادرات هوشمند».
زهرا امیرخانی: رقبای قدرتمندی مثل ترکیه و چین در این بازار حضور دارند. با توجه به فضای کسبوکار منطقه، LINUSAZ چگونه میخواهد سهم خود را از این بازار رقابتی بگیرد؟
مهندس خضریان: با «کیفیتِ استاندارد» و «تطبیقپذیری». رقبای ما گاهی در دام قیمت میافتند، اما بازار منطقه امروز به دنبال «قابلیت اطمینان» است. مشتری در عراق یا آذربایجان، به دنبال کیسهای است که در شرایط سخت حملونقل پاره نشود و محصول را سالم برساند. LINUSAZ در این بخش بر روی تکنولوژی تولید و کنترل کیفی متمرکز شده است. ما میخواهیم «استانداردِ بستهبندیِ منطقه» را تعریف کنیم. وقتی شما به عنوان یک تولیدکننده، بتوانید محصولی با کیفیت بینالمللی و قیمت رقابتی (به دلیل نزدیکی جغرافیایی) ارائه دهید، بازار به صورت طبیعی به سمت شما میآید.
زهرا امیرخانی: پس میتوان گفت که آینده صنعت بستهبندی در ایران از نگاه شما، یک آینده کاملاً صادراتمحور است؟
مهندس خضریان: دقیقاً. بازار داخلی بسترِ حفظِ پایداری ماست، اما رشدِ واقعی در گرو حضور فعال در بازارهای فراملی است. من به همکارانم در LINUSAZ همیشه میگویم: «ما نباید فقط به کارخانه فکر کنیم، ما باید به مسیر صادرات فکر کنیم». هدف نهایی من این است که نام صنعتگران ایرانی در حوزه بستهبندی، به عنوان تامینکننده اولِ کشورهای منطقه شناخته شود. ما در حال ایجاد شبکه صادراتی هستیم که بتواند این کالا را با کمترین هزینه و بالاترین استاندارد به دست مصرفکننده در کشورهای همسایه برساند. این، یعنی تبدیلِ «تولید انبوه» به «قدرت تجاری».
زهرا امیرخانی
خبرنگار حوزه صنعت و اقتصاد
